İyi Günde Kötü Günde Söz Vermiştik Ya !

Sözü verirken iyi günde kötü günde. Sözü tutmaya gelince, İyi günler bizim olsun. Kötü gün varsa, sana güle güle...

İyi Günde Kötü Günde  Söz Vermiştik Ya !
                                                   

Ne güzel olurdu, güvenli, tertemiz bir hayatı yaşasaydık. Her şey hep çizdiğimiz plan program dâhilinde işliyor olsaydı. Tam listemizdeki özellikleri taşıtan birini bulurduk evlenmek için. Paramız pulumuz, evimiz mülkümüz olurdu. Tanınır sevilirdik. Hastalanmazdık, hasta bakmazdık. Sağlıklı gürbüz çocuklarımız, sıcak yuvamız, sevdiğimiz yanımızda. Dert üstü, murat üstü, dört başı mamur bir hayat! Keşke! Şaşırmadan, korkmadan, üzülmeden, kırılmadan sürdürülen bir ömür…

Elbette bu kadar kolay ve basit olmuyor yaşamak. Her yeni gün, her yeni insan, her yeni olay, bizi bize öğretir; ama acı, ama tatlı. Her gün bir başka zaafımızı fark ederiz, canımız acır, kızarız. Ne yazık ki kimliklerimiz akşam askıya asabileceğimiz elbiselerimiz gibi değildir. Çıkarılamaz. Ve biz kendimiz ve sevdiklerimizle ilgili öğrendiğimiz yeni bilgilerle yaşamaya mahkûmuzdur. 

Ne paranoya esaretidir hayat, ne de “asla benim başıma gelmez”lerin sultanlığı. Her an her şey olur ve her şey bir ölçüde unutulur. Abartmaya gerek yok! Hayat, hayattır… Mesele hayattan iyi günlerin umudunu kesmeden, kötü günleri de karşılayabilme cesaretini kaybetmemektir. Çünkü öyle söz vermiştik;
İyi günde, kötü günde…
“Kadın evlenmeden önce, erkek evlendikten sonra ağlar...”
                                               Polonya atasözü




Güncelleme Tarihi: 11 Ağustos 2020, 16:27

şebo

YORUM EKLE
SIRADAKİ HABER