Belki inanırsınız, belki inanmazsınız ama isteyerek yapmıyorum bunu.Ne görsem almak istiyorum.Ucuzluk, indirim laflarını duyduğum zaman, mutlaka almak istiyorum. Ben de bir alışveriş hastalığı var. Hele elime bir de kredi kartı geçerirsem, değmayin keyfime. Tabi kredi kartı ekstreleri gelince her şey ortaya çıkıyor ve eşimle  kavgaya tutuşuyoruz.Ben bu huydan nasıl vazgeçeceğim? Kötü bir şey yaptığımın farkındayım ama duramıyorum. Elimde değil.Aldıklarımıda alelacele alıyorum, sonnra işime yaramıyor. Geçen gün ucuz diye bir yatak örtüsü aldım.350 lira.Eşim sabaha kadar söylendi durdu.

Kızım,

Kusura bakma ama sen iyice şaşırmışsın.Yazık  değil mi eşine ? Para kazanmak kolay mı sanıyorsun sen ? Aldığınız şeyler işe yaramayınca da iki günde ona buna veriyorsunuz, pişman oluyorsunuz aldığınıza. Sahiden de biraz alışveriş hastalığın var.Al al sonra biriktir, işe yaramayınca yepyeni şeyleri al at.Bir kere alışverişe çıkarken yanına çok para almamay açalış. Kredi kartını hiç alma.Paran yokmuş gibi davran, yoksa bu işin altından kalkman çok zor.Eşinle de huzurunu bozan sensin yine.Adam ne yapsın, haklı. Para ağaçtan toplanmıyor ki evladım...

Akıllı davranırsan huzurlu olursun, yoksa huzur muzur arama.Aklını başına al yavrum. Dünayanın malı senin olsa ne fayda ? Huzurunu kendi elinle bozma...